Skip to main content
Timing

3 minuten

Nodig

stoel, bank, of rechtstaand

Moeilijkheidsgraad

eenvoudig

spanning toelaten is geen zwakte maar neurobiologische wijsheid

Waarom “trek het je niet aan” op het werk zelden werkt

Herken je dit?  Een collega is gespannen, geprikkeld of overmand door stress — en iemand zegt goedbedoeld:

“Laat het los.”
“Trek het je niet aan.”

Maar wat als het niet lukt om los te laten?  Wat als je lichaam simpelweg niet kán ontspannen, hoe hard je het ook probeert?

Wanneer je te veel spanning ervaart, neemt je amygdala (het alarmsysteem van je brein) het over. Je hartslag stijgt, je spieren spannen zich op, en zuurstof en glucose gaan naar je hart en spieren en niet naar je prefrontale cortex (PFC), het deel van je brein dat helpt relativeren, reflecteren en keuzes maken.

Resultaat: je zit in overlevingsmodus.
In dat moment is “loslaten” biologisch onmogelijk.

Dus wat werkt wél?

Niet onderdrukken.
Niet wegduwen.
Niet veroordelen.
Maar toelaten.

Door spanning toe te laten, te voelen en er even bij te blijven, geef je je zenuwstelsel het signaal dat het veilig is. Je amygdala kalmeert, je ademhaling verdiept en je brein schakelt langzaam terug naar de Prefrontale Cortex.
Dan ontstaat er ruimte. En met die ruimte komt helderheid, mildheid, en ja… misschien zelfs loslaten.

oefeningen:
een eerste stap in spanningen leren voelen

Wanneer je je spieren ontspant en je bovenlichaam ruimte krijgt, stel je je vitale organen als kwetsbaar op. Hiermee geef je je zenuwstelsel een signaal dat je veilig bent om te vertragen. Dat geeft je hersenen ruimte om helderder te denken en spanning los te laten. 

door spanningen in je lichaam op te zoeken, sta je jezelf toe om het even te doorvoelen, je uitademhaling is telkens weer de ideale kans om die spanningen los te laten.

TIP: Deze korte oefening is een eerste stap om spanningen te leren toestaan. Je kan deze overal beoefenen: aan je bureau, thuis, op de trein, net voor of na je autorit.

  • Ga rustig en comfortabel zitten.
  •  je voeten stevig op de grond, je knieën op heupbreedte, je heupen ontspannen
  • rol langzaam je schouders naar achter, open je borst en geef je ademhalingsspieren ruimte.
  • Breng je armen boven je hoofd en rek jezelf helemaal uit.
  • beweeg je bovenlichaam zachtjes naar links en naar rechts. Voel hoe je zijflanken, je middenrif en je tussenribspieren ruimte krijgen om te ontspannen.
  • Adem rustig in en span al je spieren tegelijk aan: maak vuisten, span je armen, schouders, benen en buik.
  • Met je uitademing… laat alles los. Voel hoe je lichaam zwaarder wordt en wegzakt in de stoel of richting de grond.

Herhaal dit een paar keer:

als je inademt laat je spanning opbouwen.
als je uitademt laat je alle spanning los.

  • Laat je ademhaling dan enkele keren vanzelf in en uit stromen, zonder moeite.
  • Observeer: voelt je ademhaling nu rustiger, misschien wat lager?
  • Voel hoe je spieren aanvoelen, hoe je hartslag is, hoe jij je energie ervaart in dit moment.

Blijf hier zo lang als je wil.

Op het werk vergeten we dit vaak:

Rust en veerkracht beginnen niet bij controle, maar bij erkenning.
Bij durven voelen wat er speelt, zonder oordeel.

Toelaten is geen zwakte.
Het is neurobiologische wijsheid.

Laat dit een kleine reminder zijn: voor jou, je collega, of je team:
Soms is het krachtiger om te voelen dan om te fixen.

foto: Willebringen